Je m’en vais

Ik ben het huis ontvlucht. Klopboren hinderen mij. De straat is verworden tot een werf. Met een hels kabaal als cadeau. Ik kan er niet tegen.
Mijn Hyundai brengt mij naar mijn lievelingskoffiebar: Mama’s Coffee in Moeskroen. Ze spreken er Frans, hetgeen mij al heel wat milder stemt. En de koffie is er overheerlijk.

Hoe komt het toch dat ik altijd weg wil? Als ik naar mijn stylo kijk – een kleinood dat ik kocht in de shop van de Opéra national de Paris – dan wil ik naar Parijs. Als ik het weerbericht van Tolo check – 23 graden vandaag – dan wil ik naar Griekenland. Als ik een foto van Xavier en Sandrine op Facebook zie, dan wil ik naar Les Vans, naar de Ardèche. Zelfs als ik reclameborden zie, van de lippenstiften van Dior Addict bijvoorbeeld, dan wil ik naar Lille, naar Nocibé, waar ik al eens kom. Nochtans hangt in mijn keuken een kader met daarop: Nous aimons notre chez nous, qui ce soit en ville, au bord de mer, à la campagne ou tout simplement ici.
Wil ik altijd weg om terug te kunnen keren? Misschien. Al twijfel ik daar steeds meer aan. Ik hou van het Zuiden; ik ben een kind van de zon. Slecht en donker weer deprimeert mij. Ik voel ook veel meer voor de zuiderse mentaliteit, de openheid, de mildheid, het tempo aldaar ook. Ik hou van de mensen in het Zuiden. En ik hou van de zee, van olijfolie, van feta.
Voor ik vertrek, ga ik altijd naar het kerkhof, naar het graf van mijn moeder. Precies alsof ik wil zeggen: misschien kom ik niet meer terug.
In afwachting van die adieu, kijk ik naar het bord. Daar staat op: Tolo: nog 3,5 weken. En ik lach, want dat is niet lang meer. Ik zal mijn laptop moeten meenemen, want ik moet er ook wat werken. Maar teksten schrijven in Tolo voelt heel anders dan een blogje posten in een koffiebar in Moeskroen. Al is de koffie nog zo lekker.
Nog eventjes en je m’en vais.

knipsel

Wil je mij volgen? Like dan zeker mijn facebook-pagina of volg mijn instagram-account

 

Toveren met smaken en geuren – De Confituurbijbel van Madam Confituur

20160504_103407Het is andere lucht, echt waar. Andere lucht die je al gewaar wordt als je de grens in Rekkem oversteekt, andere lucht die je tegemoet komt bij de obligate koffie en croissant in gare Lille-Europe, wachtend op de TGV. Frankrijk: dat is andere lucht. Betere lucht ook. Frankrijk laat mij een stuk vrijer ademen; Frankrijk maakt mij wat stressvrijer. Het is een gek idee, een folietje dat speelt in mijn hoofd, maar het is een folietje waarin ik geloof.
Het TGV-station van Valence voelt vertrouwd. Vandaar een huurauto oppikken en vervolgens de bochtige weg naar Aubenas. Als we het eerste kraampje met vers frut voorbij rijden, dan weten we dat we er zijn. Het zuiden van de Ardèche is onze thuis. Abrikozen, meloenen, perziken, de geur van lavendel, oneindig veel olijfbomen en een glas rosé: dat is mijn ding.
Op de lokale marktjes verkoopt men confituren, fruitsappen, tapenades – allerlei lekkers uit eigen hof, zeg maar. Ik ben gek op confituur. Meer nog: ik ben een confituur-snob. Mijn ver- en bewondering voor soorten confituren, originele, exotische combinaties is erg groot. Veelal eet ik zelf confituur van ’t Vlierbos. Ofwel maak ik ze zelf. En zelf confituur maken: dat is een beetje toveren met smaken en geuren. Dat dacht ook Madam Confituur in haar nieuwe boek De Confituurbijbel. Een werk vol ideeën en inspiratie over confituur, gelei, marmelade en chutney. Madam Confituur legt je heel eenvoudig uit hoe je tewerk moet gaan; ze geeft tips, weetjes en zorgt voor  begeleiding: een betrouwbare keukenhulp.
Het boek puilt echt uit van de ideeën en door de mooie foto’s en de ontwapenende schrijfstijl krijg je direct goesting om aan de slag te gaan. De selectie is naast klassiek ook origineel, vindingrijk en laat je onbewandelde paden betreden. Ik denk maar aan rozengelei, watermeloenconfituur, campari-orange-gelei, courgetteconfituur, etc. Een hoofdstuk is ook suikervrij en biedt veel alternatieven. Wat denk je bijvoorbeeld van sinaasappelgelei met rozemarijn en agavesiroop?
Met mijn absolute kaneelpassie komt De Confituurbijbel mij zeker tegemoet. Diverse recepten worden met kaneel bereid. Braambessenconfituur met kaneel en honing staat beslist op mijn to-do-lijstje.
De Confituurbijbel is ook een heel praktische gids. Het voorziet de recepten van een moeilijkheidsgraad, vermeldt de bereidingstijd en de ideale maanden waarin dat bepaald recept klaargemaakt kan worden.

Als je nog geen pakje voor Moederdag hebt, of als je jezelf eens wil verwennen, dan is De Confituurbijbel van Madam Confituur echt een aanrader.
De Confituurbijbel van Madam Confituur is uitgegeven bij Manteau en kost 24,99 euro.
Meer info: www.wpg.be

Wil je mij volgen? Like dan zeker mijn Facebook-pagina: http://bit.ly/1qCGdrO